O VALOR DA AUGA

Sur en Positivo_El valor del Agua from Mundo Cooperante on Vimeo.

O VALOR DA AUGA

DÍA DA PAZ E OUTRAS CONMEMORACIÓNS

As nenas e nenos da clase de 1º da ESO,  con motivo da celebración do día “DÍA INTERNACIONAL DA PAZ” o 30 de Xaneiro,  decatámonos  de  que hai moitos feitos que acontecen no mundo dos que non saberíamos nada se non fose porque as  Nacións Unidas   asinan unha data para recordar dito acontecemento e concienciar a Sociedade de que hai que actuar  de xeito activo para poder construir  entre todos Nós, un mundo mellor.

Aquí presentamos o noso raballo sobre algunhas desas celebracións e  deixamos neste día 30 de Xaneiro: "Día da Paz" unha frase de Gandhi para a reflexión:  

Mahatma Gandhi: " Lo más atroz de las cosas malas y de la gente mala es el silencio de la gente buena"

Celebracións para recordar from pritrazo

A AUGA, un recurso indispensable

Este curso na clase de PRI, déronsenos a coñecer os obxectivos do Milenio.
Un dos obxectivos refírese “A Auga”, imprescindible para todos os seres vivos. A pesares de ser un recurso natural de inestimable valor, no mundo existen moitas zonas onde é un ben escaso.
Xa o 2003 foi proclamado “Ano Internacional da Auga Doce”, para que nós, as persoas, tomemos conciencia da importancia de realizar un uso axeitado da auga, e tamén mellorar a xestión da mesma así como de protexer as fontes de auga doce.
Na asignatura de naturais empezamos a traballar neste tema, facéndonos conscientes de cómo está repartida a auga no planeta, porque aínda que as tres cuartas partes do noso planeta están cubertas de auga, só un 3% é auga doce, é só unha pequenísima parte desta porcentaxe é apta para o consumo humano.
No laboratorio fixemos unha práctica:

- Enchemos unha probeta de un litro, e semellaba que aí estaba contida toda a auga que había na terra, a doce é a salgada.
- Logo sacamos desa probeta o 3% de auga, que correspondería a auga doce, e vertémola noutra probeta.
- Volvemos a retirar da probeta anterior un 99% aproximadamente de auga que correspondería a augas conxeladas dos casquetes polares e a augas subterráneas.
- Quedaba un 1% de auga que correspondería a cantidade de augas superficiais coas que conta o planeta. Metémola nun tubo de ensaio.

O que mais nos sorprendeu que de ese 1% de augas superficiais, aínda había que facer outro reparto: un 52% para lagos, un 38% humidade do solo, vapor de auga un 8%, auga dos seres vivos o 1%, e outro 1% para a auga dos ríos. Todas cantidades aproximadas.

A AUGA NO MUNDO

A cantidade de auga que hai na terra é sempre a mesma. No laboratorio fixemos una práctica para estudar o CICLO DA AUGA
"Conxunto de procesos polos que pasa a auga da atmosfera a superficie terrestre, de aí aos seres vivos e a hidrosfera, e de novo regresa a atmosfera"

Na montaxe que vemos nas fotos, o acendedor de gas representa ao sol. A cantidade de auga que hai no vaso de precipitados representa as augas superficiais do planeta, e dentro do vaso hai unha molécula da auga (formada por dous átomos de hidróxeno e un de osíxeno), aínda que sabemos que nese vaso habería centos de moléculas.

Unha vez que saía vapor puxemos un vidro de reloxo enriba, simulando a unha capa da atmosfera máis fría, e o vapor ao arrefriar pasou a auga líquida(condensación) levantamos o vidro e caían gotas (precipitacións)

Na práctica anterior que fixemos no laboratorio démonos  unha idea de cómo estaba repartida a auga polo planeta terra, e decatámonos de que a cantidade de auga doce era moi baixa respecto ao total da auga, pero aínda así sería suficiente para satisfacer as necesidades de todas as poboacións do mundo:

- Si se distribuíra de xeito regular polas rexións do mundo
- Si todos os países tiveran mais ou menos os mesmos recursos para poder xestionar a accesibilidade a mesma
- Si as persoas fixéramos un uso correcto e responsable da auga da que dispoñemos.

Senegal: ecosistemas e economía

Comprobo o que aprendin

Para os meus/miñas profes de 1º ESO, porque se vos quere.

Este curso, xa marchou, así sen máis, e quero agradecervos todos os bos ratos que pasamos con vos, incluso os malos e gracias por ensinarme tal cantidade de cousas. Esta entrada non estaba prevista, xa que é unha sorpresa. Bueno,espero que vos guste:D. Sen máis, con moito agarimo, Daniel Castro Álvarez Profes!! on PhotoPeach

IMOS FALAR DE RUMANÍA! FABIOLA E LAURA!

Imos a presentar dous vídeos sobre Romanía. No primeiro vese: Unha parella de Romanía que levan casados 12 anos, e deciden emigrar a España porque lle gustaba e tamén porque no seu país os traballos están mal pagados, e en cambio aquí os traballos en comparación co seu país, están bastante ben pagados. Eles están moi contentos en España, porque os tratan moi ben. Logo deciden visitar a igrexa onde estaba a muller do cura, ela explícanos que as mulleres teñen que estar detrás e os homes diante, tamén lle explica que non se lle pode dar a espalda ao Cristo.(Eles teñen relixión ortodoxa).

No segundo vídeo ides a ver como os rumanos preparan os ovos con figuriñas. En Romanía o típico é facerlle debuxos os ovos unha vez cocidos. Primeiro, ponse unha folla sobre o ovo, envólvese cunha media,e átase con fío. Logo,introdúcense nunha pota con cáscaras de cebola, auga, sal e déixanse cocer ata que os ovos collan un cor escuro. Por último,unha vez cocidos, quítase a media,apártase a folla e frótanse con graxa o aceite.

María, Dani e Irea falamos de O Porto

Nos imos presentar un vídeo de Portugal, extraído de un programa chamado "Españoles en el mundo ". Fala sobre todo da cidade de O Porto,pero o resto de Portugal é semellante en costumes, cultura ,gastronomía...a esta cidade. O Porto, despois de Lisboa, é a cidade máis importante de Portugal. É unha cidade de tradición vinícola (viño) e mariñeira. Cidade que dá nome a un dos viños máis famosos do mundo. Alí encóntranse algunhas das bodegas máis importantes do mundo, que converteron O Porto nun dos motores económicos de Portugal. Está considerada como a capital do norte de Portugal. Conta con unha das bibliotecas máis antigas do mundo. Nesa biblioteca, rodáronse varias escenas de Harry Potter, xa que a escritora, J.K.Rowlling estivo bastante tempo alí. O Porto ten 73 grandes pontes. A cidade ten douscentos vinteún habitantes (aproximadamente)e a zona metropolitana 2 millóns(aproximadamente). Ademais de O Porto,Coimbra é unha cidade moi importante. A gastronomía portuguesa está dentro da dieta mediterránea (verduras,carne,peixe e froita.É moi variada).É famoso o bacallau,e acompañase case sempre con arroz. En O Porto hai un tipo de bares moi curiosos,porque están feitos como os iglús, de xeo.

 Presentamos o vídeo :

Agora deixámosvos un vídeo sobre as comidas típicas portuguesas :

COLOMBIA

Este vídeo fala de Colombia. Colombia é un país tercer mundista, ten 42.000.000 de habitantes. Este país ten o mellor café do mundo, é o primeiro produtor de esmeraldas, é primeiro produtor de flores do mundo. Ten o maior número de especies de ras e de paxaros. A xente colombiana en xeral é moi xenerosa, gústalle moito a música e teñen moi boa comida teñen pratos como: O hogao e o aijaco santafereño. (ver o vídeo ata o  final)
IVÁN E XOSÉ. 1º ESO

8 de MARZO: DÍA INTERNACIONAL DA MULLER

O alumnado de secundaria, para o día da muller traballadora, fixemos un proxecto ca participación dos departamentos de sociais, naturais, lingua galega, lingua castelá e plástica, e as titorías de 1º, 2º e 3º. Consistiu no seguinte: 1) Primeiro puxémonos por parellas para buscar e elaborar unha biografía sobre unha muller famosa que fora dun dos oito países do proxecto e que tivera algún vínculo coa materia que daba o profesor. Por exemplo: En Ciencias da Natureza, fixemos biografías de científicas famosas. Nas outras materias e cursos seleccionaron mulleres importantes do mundo en deporte, literatura, ciencia, música, historia… 2) Cada un@ de nos fixemos unha diapositiva de Power Point coas biografías, no que figuraban: Data de nacemento e morte (en caso de que falecera), profesión e nacionalidade. Destacamos cales foron os seus logros e de que xeito contribuíu á sociedade. Tamén incluímos o que máis nos impresionou da súa vida. 3) Os Power Point foron enviados por correo electrónico e escaneamos os debuxos que fixemos en plástica. @s de terceiro fixeron o rótulo para un mural con todas as biografías e todos os debuxos que colocamos no corredor. 4) A titora fixo un power point con fotos e con todas as biografías. Aquí o podedes ver. Opinión persoal do proxecto: A min este proxecto gustoume moito, xa que aparte de ser entretido tamén aprendes cousas importantes de xente importante, información que pode ser moi útil no futuro. Doulle un 9.

Mulleres do mundo from pritrazo

MULLER E SOBERANÍA ALIMENTARIA

¿Sabías que as mulleres producen máis da mitade dos alimentos do planeta e que, sen embargo, son as máis afectadas pola fame? O modelo actual de agricultura industrial e intensiva no so daña terriblemente ao medioambiente senón que acaba coa diversidade de cultivos e ten un impacto moi negativo coas mulleres que son as que maioritariamente labran a terra. Entrevista a Esther Vivas, investigadora e membra do" Centro de Estudios sobre los Movimientos Sociales" de la Universidad Pompeu Fabra de Barcelona. 

Gastronomía de Marrocos, (Sonia e Eloy)

Gastronomía de Marrocos. 

A  gastronomía de Marrocos é o conxunto de pratos e ingredientes que se consumen os marroquis.Pódese considerar como de gran riqueza e diversidade; isto pódese deber á interacción que chegou a ter con outras culturas externas. A cociña marroquí, con excepción dos pratos típicos, hoxe en día pode considerarse como unha gastronomía procedente dos bérberes, mouriscos,Oriente Medio, mediterráneo, e Africano . A cultura de Marrocos cobre non só os alimentos senón tamén as tradicións culinarias como o dyafa (unha especie de banquete marroquí).

A cociña marroquí é moi sinxela de realizar tal e como ten moito en común con outras cociñas do Magreb pero ten unha personalidade propia debido a ser a única delas que non recibiu a influencia da cociña turca (debido a que o imperio otomán non chegou cos seus dominios ao territorio do actual Marrocos).

O seu trazo principal é o uso do doce e o salgado.

Os seus platos son principalmente a base de carne e doces. As comidas tradicionais (carne de pichón).O Couscous ou cuscús, elaborado con sémola, ovo, polo, cordeiro e verduras varias.

A "baisara ou puré de fabas", tómana moito os mariñeiros de madrugada, e acompáñana dun chorro de aceite de oliva e cominos moídos.

En Marrocos, a miudo  comen cos tres primeiros dedos da súa man e usan o pan coma un utensilio

Trátase dunha cociña elaborada de forma caseira, na que participan fundamentalmente só mulleres, o espazo da cociña é tradicionalmente en Marrocos un lugar feminino onde os homes permanecen fora.

sopa de pimento

empanada de atun

 

Gastronomía de Portugal: Diego e Sandra

PORTUGAL
A gastronomía de Portugal é moi variada debido a súa situación. Ten gastronomía tradicional portuguesa, española e un pouco de marroquí. Adoita contar con ingredientes principais como o viño o pan e o aceite de oliva.

INGREDIENTES DA COCIÑA DE PORTUGAL


Pan- O pan pode ser feito con fariña de millo ou de trigo e emprégase en diferentes pratos. Pode ser de moitas maneiras: a Forgaça, a Broa de Avintes, etc.
Aceite de oliva- Este é un compoñente esencial da cociña portuguesa e tamen é un bo ingrediente para acompañar con carnes e pescados.
Peixes- Os máis destacados son o bacallau e as sardiñas pero tamén os moluscos gozan de moita popularidade.
Carnes- A carne máis popular é a de porco e os seus embutidos. Tamén se empregan a carne de galiña, de parrulo, de vaca ou de coello.
Queixos- Portugal conta cunha gran variedade de queixos según a zona, moitas veces recibindo o nome do lugar como o queixo de Azeitão ou o queixo de Évora.

PRATOS TIPICOS DE PORTUGAL
CALDO VERDE: E un prato tipico de Portugal: consiste nunca sopa de puré de patacas con tiras de col e un pouco de aceite de oliva.
COZIDO A PORTUGUESA:
Prepárase como un cocido común e corrente: consiste en varios vexetais e carne, principalmente de porco e terneira, así como algúns embutidos.
                                                      


(Os títulos en amarelo teñen enlace)

AÇORDA A ALENTEJANA: É unha sopa bastante coñecida no lugar de Alentejo, preparada con miolos de pan, ovos escalfados e coandro, aínda que ás veces pode levar sardiñas ou bacallau.

FEIJOADA: A freijolada é considerada como un prato nacional que se prepara a base de "fréjoles", carne de porco, e ás veces acompáñase con arroz e laranxa.

MIOLOS A ALENTEJANA: É un dos pratos máis populares da rexión do Alentejo, preparase fritindo a carne de porco primeiro e logo, na graxa restante engádense anacos de pan para logo servir.



FRANCESINHA: Este prato pertence a gastronomía moderna de   Portugal, e é moi popular en Porto: consiste nunha rebanada de pan branco recheo con diversos embutidos e carnes, con talladas de queixo e cuberta por unha salsa picante, pode levar por riba un ovo fritido e acompañarse de patacas fritidas tamén.

           ENTRE OS PRODUTOS QUE MÁIS ABUNDAN ESTÁN
Leite de vaca, enteira e fresca. Tomates. Patacas. Uvas. Millo. Hortalizas frescas. Trigo. Carne de porco. Olivas. Laranxas. Mazás.Carne de polo. Ovos de galiña. Peras. Carne de vaca. Leite de ovella. Leitugas. Carne de pavo. Castañas. Carne ovina.

Día Mundial da auga

O 22 de marzo celebrouse o día internacional da auga e o próximo sábado 31, conmemórase o Día nacional da Auga. 

No marco da semana mundial da Auga, levouse a cabo unha reunión no Ministerio de Ecoloxía para presentar as actividades de dita celebración desta semana. 

Noelia Casas García.

GASTRONOMÍA CHINA, (Adrián Esmorís e Marta).

Ola!: "Nin hao". 您好

O que máis difire da nosa gastronomía é a técnica e a combinación dos sabores.Os chineses utilizan case todos os vexetais, a carne de vaca e porco, sobre todo o lombo; tamén é moi común a salsa de soia, o sake, o bambú e arroz branco. 

Moitos dos alimentos utilizados na comida chinesa, por non dicir case todos son comúns aos occidentais, con excepción dalgúns propios desa rexión. Tamén acontece o mesmo cos utensilios de cociña que se utilizan,  ainda que tradicionalmente usaban e usan uns palillos de madeira ou de plástico. 

A súa técnica principal para cociñar é o refogado a lume vivo.Os chinos son moi ordenados, e asegúranse de ter  sempre preparados os ingredientes antes de empezar a cociñar..
O recipiente ideal para este tipo de conccion e o wok, que sempre hai que quentalo un minuto antes de colocarlle o aceite. Este debe caer polos bordos do recipiente e logo caer no fondo.

Cando a receita leva carne e verduras, primeiro cocíñase a carne e sepárase e resérvase. Logo saltéanse as verduras. Ao estar feitas agrégaselle a carne. Durante todo o refogado a lume vivo, os ingredientes móvense constantemente cos escarvadentes, unha culler ou espátula de madeira.

A hora de comer dispónse de 3 vasos na mesa, un grande para a cervexa ou a auga, un mediano para o viño branco ou tinto e un pequeno para o licor.

A teoría do ying e do yang xorde a partir da simple observación da naturaza e describe o feito de que todos os fenómenos naturais preséntanse de dous xeitos opostos: O ying asóciase coa escuridade, o frío, a noite, e o aspecto feminino, mentres que o yang está vinculado coa luz e a claridade, co aspecto masculino. Son ying os alimentos acuáticos, como o peixe e as algas, os que crecen na escuridade ou baixo terra, como os champiñóns e as raíces así como a avea, a cebada, o parrulo, o coello…

Os alimentos basicamente yang son cálidos, secos, duros e presentan unha tonalidade clara. Adoitan, crecer no campo,  en lugares luminosos. Son yang algúns mariscos como os mexillóns, o allo, os espárragos, o apio...

Os vinte produtos máis abundantes de China son os seguintes:

Arroz en Cásca. Hortalizas Frescas do Nepal.Millo. Batatas.Trigo. Patacas.Sandias.Tomates. Coles. Pepinos e pepinillos. Mazás. Leite de vaca. Ovos de galiña.Cacahuetes. Pementos frescos. Allos.Espinacas. Espárragos. Ovos, excluidos galiña.Tabaco en bruto (a planta)



Tamén podedes atopar un blogue moi interesante  NESTE ENLACE   .

GASTRONOMÍA DO SENEGAL, (Noelia e Manuel)

A gastronomía do Senegal está influida por países coma: Francia, Portugal e outros países do Norte de África, porque estiveron vivindo moito tempo neste País. 

Na costa o prato predilecto é o pescado, normalmente "grillé", é dicir asado.

O arroz é o alimento base da dieta e acompáñase de polo, peixe ou salsas diversas como o "mafe", elaborada con cacahuetes.

Os senegaleses comen dunha mesma fonte, coa man, facendo unha bola co arroz e levándoa á boca. Pero a os occidentais danlle unha culler.Evidentemente nun restaurante sempre haberá cubertos.

A auga adóitase beber ao final da comida.

As froitas provenientes do sur do País, consúmense segundo a tempada:

Mangos 

Papaias

Pomelos

Froita da paixón.

Produtos que se dan neste País :

Cana de azucre. Maní con casca. Millo. Iuca. Arroz na casca. Sandías. Sorgo. Leite de vaca. Cebolas secas. Carne de polo. Carne ovina. Leite de vaca. Carne de cabra. Semente de sésamo. Pementón. Carne de porco. Hortalizas frescas.




Noelia Casas García
Manuel Vázquez Noya.

GASTRONOMÍA DA INDIA (Jennifer e Adrián Recouso)

 Así comeza este vídeo:  "Pica, pica, pica"!, "Pica que te mueres". Que será o que pica?

Pois, unha vez visto o vídeo e resolto o enigma, pasamos a expoñer certos aspectos fundamentais da gastronomía da India

A gastronomía da India é moi variada.Case non comen carne, e moitos pratos de carne están influenciados polos costumes musulmáns. Son maioritariamente vexetarianos.

Hai una gran variedade de verduras e especias. As especias serven como conservantes e para mitigar a sensación de fame, pois o picante tranquiliza dita sensación, ainda que en moitas cantidades algunhas poden resultar tóxicas. Tamén producen grandes efectos aromáticos, por iso todas aquelas persoas que van a India veñen falando da grande variedade de olores que alí perciben.

Os condimentos máis importantes son os seguintes :
Ají – semilla de mostaza negra, Comiño, Cúrcuma, Xenxibre, Coriandro, Coandro, as veces tamén usan o Azafrán, Canela, Cravo , Loureiro e a Menta.

Os condimentos máis empregados como acompañamento doutros pratos son:
Arroz e atta (que é una fariña de trigo integral co que se fai o pan).
O vinagre e o queixo tamén se  usan coma condimento.

Hai polo menos cinco ducias de variedades de legumes, a máis importante son:
A chana ( é un chícharo).
O toor (garavanzo indio).
O urad (lentella negra)
O mung (lentella verde)

Empregan aceites vexetais. Os máis comúns son: aceite de cacahuetes, de coco, xirasol e soia.
Outros aceites para cociñar moi populares son: Aceite hidroxenado de orixe vexetal – vaspanati-
Aceite de orixe animal: manteiga frita destilada-ghee-


Nunha zona da India, un dos pratos típicos moi valorados  leva  testículos de boi, xa que son considerados sagrados, e son condimentados con pasta de rábano.
O peixe e o marisco tamén son moi populares.

Na India tamén teñen costumes acerca de como comportarsea hora de comer e de como se deben tomar os alimentos:

Tradicionalmente a comida facíase sentado sobre o chan ou deitado en esteiras, a comida recollíase do prato con catro dedos da man dereita (exceptuando o índice, que se considera sucio). Hoxe en día estas tradicións estanse a esvaecer e pouco a pouco os alimentos tómanse con garfo e culler (a culler é moi importante na cociña da India).

Hoxe en día non se seguen estas tradicións: Os alimentos tómanse con garfo e culler.
Na India tamén comen filloas. Serán como as galegas???

Entre os produtos máis destacados están:

Leite de búfala, trigo, leite de vaca, hortalizas frescas, cana de azucre, patacas, pementón, carne de vaca nalgunhas zonas, cacahuetes, mangos, garavanzos, carne de búfala, bananos, carne de polo, ovos de galiña, especias moitas traídas do Nepal, sementes de colza, tomates, millo.

Gastronomía de Galicia (Tomás)

­O principal atractivo da gastronomía galega é a súa variedade, ata tal punto que custa traballo dicir cal é o prato típico. Pero se hai algo común a todos sería unha forma de cociñar familiar e artesanal, pausada, abundante, sinxela e variada. Un mesmo produto prepárase de múltiples maneiras e en cada lugar ten un distinto sabor. .

O lacón con grelos é unha comida típica dos meses frios, dende o San Martiño ata novembro. Ademáis engádenselles patacas e chourizos.

O cocido galego está composto de xamón, carne de vaca e de galiña, chourizo grelos ou repolo, patacas e garabanzos. Sóese tomar no inverno.

As empanadas fanse de todo, e todo lle da sabor. As galegas sóen ser suaves, lixeiras e finas. Sempre se acompañan de aceite, pementos e abundante cebola.

Hai unha gran variedade de peixes, os máis bos sóen ser os que se pescan nas rías: Pescada, rodaballo, robaliza, mero, linguado… Próbanse nas preparacións clásicas, á prancha, á galega ou en caldeirada, ou sofisticadamente adobados por cociñeiros especializados.

Entre os mariscos e os moluscos, hai os camaróns, as luras e os chocos, ou a nécora e os percebes.

Hai outros como a centola, a langosta, o lubrigante, os langostinos, as vieras e as ameixas con unha gran variedade de salsas ou os saborosos mexillóns.

Hai que destacar o polbo un molusco moi saboroso e moi típico en galicia .

 Hai que destacar os marabillosos queixos, e as elaboradas filloas.
 

En toda Galicia prodúcese viño. Nunha enumeración rápida, teriamos que destacar as tres principais denominacións de orixe: Rías Baixas, Ribeiro e Valdeorras.

Entre os poroductos máis abundantes están:

Leite de vaca, carne de vaca, carne de porco, peixes, mariscos, patacas, castañas, uvas, pementos, ovos de galiña, millo, produtos de horta (leitugas berzas, tomates, xudias, chícharos etc)