Nadia Comaneci, considerada unha das mellores ximnastas de todos os tempos,estivo onte en "El Hormiguero", en Antena 3.
A ex-ximnasta rumana visitou o programa para dar a coñecer a fundación Laureus,que promociona o deporte entre a xente xoven por todo o mundo e da que é embaixadora honorífica. Fai máis de 30 anos conseguiu máis de 9 medallas olímpicas ,5 delas de ouro, e foi considerada a mellor ximnasta do século XX.
Na entrevista, Nadia Comaneci dixo que ten un pouco de mentalidade española, porque é de Romanía é o Mediterraneo únenos a tod@s. A ximnasta afirmou que o deporte ábrete moitas portas e dache grandes oportunidades. Non ten fronteiras.
Nadia Comaneci e Almudena Cid impartiron unha clase maxistral no centro deportivo San Blas, en Madrid. Ambas deportistas mostraron así o seu apoio ao deporte como método para reducir o sedentarismo e combatir os altos índices de obesidade infantil. Aquí tedes o enlace ao video da noticia.
Amosando publicacións coa etiqueta saúde b>. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta saúde b>. Amosar todas as publicacións
11 de maio de 2012
NADIA COMANECI EN "EL HORMIGUERO"
Nadia Comaneci, considerada unha das mellores ximnastas de todos os tempos,estivo onte en "El Hormiguero", en Antena 3.
A ex-ximnasta rumana visitou o programa para dar a coñecer a fundación Laureus,que promociona o deporte entre a xente xoven por todo o mundo e da que é embaixadora honorífica. Fai máis de 30 anos conseguiu máis de 9 medallas olímpicas ,5 delas de ouro, e foi considerada a mellor ximnasta do século XX.
Na entrevista, Nadia Comaneci dixo que ten un pouco de mentalidade española, porque é de Romanía é o Mediterraneo únenos a tod@s. A ximnasta afirmou que o deporte ábrete moitas portas e dache grandes oportunidades. Non ten fronteiras.
Nadia Comaneci e Almudena Cid impartiron unha clase maxistral no centro deportivo San Blas, en Madrid. Ambas deportistas mostraron así o seu apoio ao deporte como método para reducir o sedentarismo e combatir os altos índices de obesidade infantil. Aquí tedes o enlace ao video da noticia.
25 de abr. de 2012
BOMBAY LANZA CAMPAÑA POR “DERECHO A HACER PIPÍ”
Esto en vista de la desastrosa situación de los baños públicos femeninos y
el costo por utilizarlos.
Nueva Delhi,India
Un grupo de ONGs de Bombay han lanzado una
campaña para reivindicar el derecho de la mujer a 'hacer pipí', en vista de la
desastrosa situación de los baños públicos femeninos de la capital
financiera de la India.
En Bombay -situada en el oeste del país- hay unos
5.000 servicios públicos, pero los activistas denuncian no solo su mal estado,
sino la discriminación que a su juicio sufren las mujeres: mientras que para
ellos orinar es gratis, ellas deben pagar.
"Cada vez hay más mujeres que trabajan fuera de
casa, pero la mayoría evitan ir al baño por la suciedad. Así que se aguantan,
con el estrés mental y el riesgo de sufrir infecciones que eso tiene",
dijo la activista Minu Gandhi, de la ONG Apnalaya.
Según relató Gandhi, la campaña, bautizada como el
'derecho a hacer pipí', busca que los funcionarios de Bombay pongan en marcha
para las mujeres urinarios limpios y gratuitos, y con máquinas de toallitas
"similares a las que hay ya de preservativos".
"Las mujeres cuentan con reservas de sitios del
33% en los autobuses públicos y trenes especiales. ¿Por qué no hay urinarios
públicos con esta misma filosofía?", se preguntó la activista.
En la India hay escasez de servicios públicos y
privados: el último censo de población disponible (2011) reveló que menos de la
mitad de los hogares tienen retretes, y la clase política reconoce que la
defecación a cielo abierto es una de las lacras del país.
Para su campaña, el grupo -compuesto por unas 35 ONG-
está recogiendo firmas y espera obtener ayuda especialmente de las concejalas
de la corporación de Bombay, donde las mujeres tienen reservados por ley la
mitad de los escaños.
Probablemente para muchos de nosotros se
trate de una campaña curiosa, pero las ONG que están detrás de la misma
consideran que es un asunto de vital importancia no solo por la discriminación
que existe actualmente hacia las mujeres en la prestación de lo que debe ser un
servicio público, sino también por medidas sanitarias.
Medidas sanitarias que no solo incluyen
el arreglo de las instalaciones que actualmente existen y que se encuentran en
una situación lamentable, sino también la construcción de nuevas instalaciones
que prevengan el problema de defecación pública pues del censo de marzo pasado
se desprendió que todavía la mitad de casas en la India carece de instalaciones
sanitarias.
No es la primera campaña para pedir
baños más dignos que se organiza en el mundo. En febrero de este año, las mujeres chinas de la ciudad de Cantón, en un deseo de
reivindicar su derecho a un baño amplio, cómodo y suficiente, organizaron una
manifestación en que ocuparon los baños de los hombres por unas horas y con
pancartas pidieron la igualdad de derechos.
Las mujeres chinas lograron ser
escuchadas por las autoridades y esperamos que las mujeres indias también
logren su objetivo, pues su demanda se reduce al respeto a la dignidad humana y
a la prestación de un servicio público esencial.
18 de abr. de 2012
MOOLAADÉ
SINOPSE DA PELÍCULA
Collé Ardo vive nunha aldea africana. Fai sete anos non permitiu que a súa filla fora sometida á ablación, unha práctica que lle parece unha barbarie e que ela tamén sufriu. Hoxe, catro nenas fuxen para escapar do ritual da "purificación" e piden a Collé que as protexa. Dende ese momento, se enfrentan dous valores: o respeto ao dereito de asilo (o moolaadé) e a tradición da ablación (a salindé). Coa súa decisión de acoller e axudar ás nenas Collé Ardo provoca unha crise na a vida da aldea. Collé incluso soportará o sofrimento do castigo e a humillación pública antes que renunciar a súa posición, desencadenando así unha auténtica rebelión de mulleres que esixen que ningunha nena máis sexa mutilada. Por outra anda, Amsatou, a filla de Collé, xa está en idade de casar e o seu matrimonio está concertado co fillo do xefe do pobo, un xoven que acaba de chegar de París. Polo momento, ningún home casou con unha muller non"purificada".
É unha película realizada e producida en África e pensada para un público africano. Á película achéganos a un mundo rural totalmente distinto ao que nos presentan a maioría das películas comerciales norteamericanas que chegan as nosas casa. Gracias a esta película podemos ver cómo so nas casas da xente desta aldea, como cociñan, como traballan, como comen, como obteñen auga, como son as súas leis e a vida cotiá de moitas familias africanas. A película plantexa en forma de controverxia varios temas: a denuncia da ablación, o debate en torno ao peso da tradición e a modernidade e, finalmente, a loita das mulleres rueail africanas por transformar as relacións de dominación impostas polo homes.
Na clase vimos a película 1º e 2º e pola tarde fixemos un coloquio con estas cuestións.
Aquí tedes un fragmento da película.
É unha película realizada e producida en África e pensada para un público africano. Á película achéganos a un mundo rural totalmente distinto ao que nos presentan a maioría das películas comerciales norteamericanas que chegan as nosas casa. Gracias a esta película podemos ver cómo so nas casas da xente desta aldea, como cociñan, como traballan, como comen, como obteñen auga, como son as súas leis e a vida cotiá de moitas familias africanas. A película plantexa en forma de controverxia varios temas: a denuncia da ablación, o debate en torno ao peso da tradición e a modernidade e, finalmente, a loita das mulleres rueail africanas por transformar as relacións de dominación impostas polo homes.
Na clase vimos a película 1º e 2º e pola tarde fixemos un coloquio con estas cuestións.
Aquí tedes un fragmento da película.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)


