A SEDA

O profesor de física trouxo para o laboratorio uns ovos de vermes de seda, e estivo sacándolle cada cinco segundos unha foto durante tres horas.

ESPECTACULAR O RESULTADO!!!, fixádevos como nese periodo de tempo eclosionan os ovos e saen os vermes.

Aproveitamos para investigar sobre A SEDA.

O cultivo do verme de seda comezou hai 5000 anos na China e a produción da seda crua a través da crianza de vermes de seda, exténdese por todo o sueste asiático. Durante o século XI establécense uns lazos comerciais entre Europa e a China, fundamentalmente en busca de especies e materias preciosas. Algúns comerciantes trouxeron algúns ovos e sementes da planta "moreira" e comezaron a criar vermes de seda en Europa e iso dá orixe ás rutas da seda, unha rede de camiños euroasiáticos de orixe mercantil, pero con punto de aventura que a través do coñecemento doutras culturas contribúe a difundir ideas e progresos co conseguinte florecemento e desenvolvemento das civilizacións. Estas rutas, usadas durante séculos orixínanse como vías de comunicación que conectaron paulatinamente a Oriente e Occidente.

 A fabricación de seda chegou eventualmente a Europa e América. Durante os séculos XVIII e XIX os europeos produciron diversos avances na produción de seda. No século XVIII Inglaterra lideraba a produción de seda europea, debido ás innovacións na industria téxtil inglesa. Estas innovacións incluían mellores teares de seda. Entre 1855 e 1865, unha epidemia chamada enfermidade de Pébrine, causada por un parasito, causou estragos na industria. Foi o científico Louis Pasteur quen descubriu que se podía previr a través dun simple exame microscópico das trazas adultas. Nese momento estábanse a levar a cabo moitas investigacións con vermes de seda, alcanzando a produción de seda unha etapa cun enfoque máis científico.

Noelia e Jennifer

Sanidade en Romanía

Romanía

More PowerPoint presentations from

Sanidade en Portugal

SANIDADE EN PORTUGAL

More PowerPoint presentations from

Sanidade en Marrocos

Sanidade de Marrocos

More PowerPoint presentations from

O CRISTO DE CORCOVADO en BRASIL

Esta maxestuosa obra realizouse entre os anos 1920 e 1931. Está considerada o símbolo  de Brasil.

O Cristo Redentor ou Cristo de Corcovado está situada en Río de Janeiro na cima do cerro de Corcovado. Pesa 1.145 toneladas de hormigón armado e mide 38 metros de altura. Está a 710 metros sobre o nivel do mar e recibe aproximadamente 770.000 visitas ao ano. Esta obra realizouse en conmemoración dos 109 anos da independencia brasileira. Foi inaugurada o día 12 de outubro do ano 1931.

Os arquitectos que  deseñaron a escultura foron o brasileiro Heitor da Silva Costa e o francés Paul Landowsky.

Considerada a estatua Art Decó máis grande no mundo. É recoñecida como una das Novas Sete  Maravillas do Mundo Moderno xunto a Machu Picchu en Perú, a Muralla China, o Coliseo de Roma, o Taj Majal na india, Chitchen Itzá en Mexico e Petra en Xordania. Foi declarada patrimonio da humanidade.

Diego Gutierrez

CASTELO DE GUIMARAES

O Castelo de Guimarães está situado na cidade de mesmo nome, que é na parroquia de Oliveira do Castelo en Guimarães Consello, o Distrito de Braga, Portugal.

Estar nunha posición dominante no Campo de San Mamés, este monumento está ligado á fundación do Condado Portucalense deindependencia e loitas de Portugal, sendo popularmente designada como o berce da nacionalidade.

Clasificado como Monumento Nacional o 07 de xullo de 2007 foi escollido como unha das Sete Marabillas de Portugal.

O Castelo Polo día.

Noelia Casas García
Marta Veiras Noya

CASTELO DE BRAN

CASTELO DE BRAN- ROMANÍA

No século XIV, o Castelo formaba parte dun complexo de ciudadelas da frontera.
O primeiro certificado da ciudadela de Bran, data do 19 de Novembro de 1377.
Construído no 1378 sobre o cumio dunha rocha, o Castelo de Bran foi unha torre
de defensa e control do camino comercialque conectaba a provincia Valachie e
Transilvania, punto de aduana, residencia real e hoxe museo da historia e arte feudal.
Ese Castelo foi unha inspiración para a novela de Drácula. O Castelo está situado
no pasillo Bran- Rucar, antiga carretera comercial e estratéxica entre Transilvania
e Valachia. O muro de defensa construíuse en pedra calcaría bruta, por iso nas
reparacións que ten, hai algúns anacos onde se añadiron algúns ladrillos. A súa
altísima torre da peña,de forma que todo intento de ataque estaba condenado ó
fracaso. A vocación defensicva repítese no agradable patio inferior, cuia fonte esconde
un labirinto de paisaxes subterráneas.
Entre 1920 e 1930, o Castelo alberga a residencia que fixo modificacións novas cun bo
gusto.
Para compensala, os luxosos salóns, decorados con mobles importados de Europa
occidental pola reina María. Comunícase por estreitas escaleiras de caracol, como as
que un imaxina que debe ter un Castelo de época.

SONIA PUMAR MUÍÑO – JENNIFER LÓPEZ BECERRA – SANDRA NOYA REDONDO

NADIA COMANECI EN "EL HORMIGUERO"

Nadia Comaneci, considerada unha das mellores ximnastas de todos os tempos,estivo onte en "El Hormiguero", en Antena 3. A ex-ximnasta rumana visitou o programa para dar a coñecer a fundación Laureus,que promociona o deporte entre a xente xoven por todo o mundo e da que é embaixadora honorífica. Fai máis de 30 anos conseguiu máis de 9 medallas olímpicas ,5 delas de ouro, e foi considerada a mellor ximnasta do século XX. Na entrevista, Nadia Comaneci dixo que ten un pouco de mentalidade española, porque é de Romanía é o Mediterraneo únenos a tod@s. A ximnasta afirmou que o deporte ábrete moitas portas e dache grandes oportunidades. Non ten fronteiras. Nadia Comaneci e Almudena Cid impartiron unha clase maxistral no centro deportivo San Blas, en Madrid. Ambas deportistas mostraron así o seu apoio ao deporte como método para reducir o sedentarismo e combatir os altos índices de obesidade infantil. Aquí tedes o enlace ao video da noticia.

EDUCACIÓN: MATERIA PENDENTE EN BRASIL

Nos últimos 15 anos Brasil conseguiu ofrecer educación escolar a toda a poboación infantil, pero aínda é un servizo no que queda moito por facer.

Hai falta de profesorado cualificado, as instalacións son precarias e o material e a masificación do alumnado nas aulas son algúns dos retos por resolver na educación pública.

Esta noticia do xornal BBC mundo explica, de man de xóvenes estudantes a brecha entre as escolas públicas e as privadas.

CUENTOS POPULARES DE LA INDIA

En clase de L. Castellana estudiamos las características de los cuentos populares indios.

Cuentos populares de la india

View more presentations from pritrazo.

CONTO TRADICIONAL ARABE

Un conto gracioso da tradición árabe no que Yuha pode co panadeiro que lle quería timar.قصة طريفة من التراث العربي حيث يتغلب جحا على الفران الذي أراد خداعه



Visto en carmenlodeiro.blogspot.com

RECITAL DE POESÍA

Nas clases de lingua galega e lingua castelá limos moitas poemas de poetas de países da feira. Na clase de PRI, cada unha e cada un de nós gravamos un. @s compañeir@s de 4º de informática buscaron músicas dos diferentes países para poñelas de fondo aos debuxos que nos fixeramos para ilustrar os nosos poemas. Despois deste proceso, aínda faltaba montar o video en PRI. Este é o resultado final.

MULLERES: A FORZA DO CAMBIO NA INDIA

A India rural chega da man de 7 mulleres que participan no programa de Desenvolvemento Integral da fundación Vicente Ferrer. Elas nos contan a súa historia de superación a través das fotografías de Albert Uriach. A súa testemuña está viaxando por toda España para difundir unha mensaxe: o cambio é posible, cada persoa é protagonista do cambio. Tamén ti.

Esta exposición estará en A Coruña do 3 ao 7 de outubro. Pero se estás fóra durante o verán, aquí tes o calendario por cidades. A exposición estará situada dentro dun camión indio que inclúe fotografías. maquetas, xogos interactivos... e moito máis. Se tes oportunidade, vai visitala.

Trailer da exposición "Mujeres, la fuerza del cambio en la India". Aquí tes algunhas ponencias de mulleres que visitaron esta exposición en Andalucía.
Presentación e fotos.

BOMBAY LANZA CAMPAÑA POR “DERECHO A HACER PIPÍ”

Esto en vista de la desastrosa situación de los baños públicos femeninos y el costo por utilizarlos.

Nueva Delhi,India

Un grupo de ONGs de Bombay han lanzado una campaña para reivindicar el derecho de la mujer a 'hacer pipí', en vista de la desastrosa situación de los baños públicos femeninos de la capital financiera de la India.

En Bombay -situada en el oeste del país- hay unos 5.000 servicios públicos, pero los activistas denuncian no solo su mal estado, sino la discriminación que a su juicio sufren las mujeres: mientras que para ellos orinar es gratis, ellas deben pagar.

"Cada vez hay más mujeres que trabajan fuera de casa, pero la mayoría evitan ir al baño por la suciedad. Así que se aguantan, con el estrés mental y el riesgo de sufrir infecciones que eso tiene", dijo la activista Minu Gandhi, de la ONG Apnalaya.

Según relató Gandhi, la campaña, bautizada como el 'derecho a hacer pipí', busca que los funcionarios de Bombay pongan en marcha para las mujeres urinarios limpios y gratuitos, y con máquinas de toallitas "similares a las que hay ya de preservativos".

"Las mujeres cuentan con reservas de sitios del 33% en los autobuses públicos y trenes especiales. ¿Por qué no hay urinarios públicos con esta misma filosofía?", se preguntó la activista.

En la India hay escasez de servicios públicos y privados: el último censo de población disponible (2011) reveló que menos de la mitad de los hogares tienen retretes, y la clase política reconoce que la defecación a cielo abierto es una de las lacras del país.

Para su campaña, el grupo -compuesto por unas 35 ONG- está recogiendo firmas y espera obtener ayuda especialmente de las concejalas de la corporación de Bombay, donde las mujeres tienen reservados por ley la mitad de los escaños.

Probablemente para muchos de nosotros se trate de una campaña curiosa, pero las ONG que están detrás de la misma consideran que es un asunto de vital importancia no solo por la discriminación que existe actualmente hacia las mujeres en la prestación de lo que debe ser un servicio público, sino también por medidas sanitarias.

Medidas sanitarias que no solo incluyen el arreglo de las instalaciones que actualmente existen y que se encuentran en una situación lamentable, sino también la construcción de nuevas instalaciones que prevengan el problema de defecación pública pues del censo de marzo pasado se desprendió que todavía la mitad de casas en la India carece de instalaciones sanitarias.

No es la primera campaña para pedir baños más dignos que se organiza en el mundo. En febrero de este año, las mujeres chinas de la ciudad de Cantón, en un deseo de reivindicar su derecho a un baño amplio, cómodo y suficiente, organizaron una manifestación en que ocuparon los baños de los hombres por unas horas y con pancartas pidieron la igualdad de derechos.  

Las mujeres chinas lograron ser escuchadas por las autoridades y esperamos que las mujeres indias también logren su objetivo, pues su demanda se reduce al respeto a la dignidad humana y a la prestación de un servicio público esencial.

DEPORTE E CONFLICTOS ARMADOS

Deporte como vehículo de paz, de igualdade; válvula de escape nas situacións máis difíciles que podamos imaxinar. Neste vídeo podemos sentir qué parecidos somos aínda que vivamos tan lonxe, vistamos doutro xeito e vivamos unhas vidas en apariencia tan diferentes...

HISTORIA DO FEMINISMO

Hai unhas semanas o profesor de inglés, Franchesco dounos unha charla sobre a historia do feminismo. Aprendemos moito, tamén o pasamos moi ben!

A historia das mulleres é tamén a historia da humanidade, pero non a recoñecemos porque antes as mulleres non tiñan importancia, xa que só se coñece a historia dos homes famosos e importantes. Pero as mulleres loitaron e aínda loitan hoxe en día defendendo a igualdade entre homes e mulleres, o feminismo. Ao longo da historia houbo moitas mulleres que adicaron a súa vida a mellorar os nosos dereitos. Algunhas destas foron: Olímpia de Rouge, Clara Zethin, Florence Nightingale, Alexandra Kollotai, Emma Goldman...
Hoxe en día as mulleres son moi poucas as que son presidentas, albañís, bombeiras… e cobran o 23% de saldo menos cos homes.
A linguaxe tamén é sexista, por ejemplo na escola dínnos:
- Quen estea castigado queda aquí no recreo.
- Podedes ir saíndo todos o recreo.
Parécenos que xa non fai falta falar de igualdade de dereitos das mulleres, pero vemos que aínda hai que cambiar moitas cousas.

Jennifer-Iván-Marta

VIAXE ARREDOR DO MUNDO

Na clase de Sociais propuxemos facer unha viaxe imaxinaria que pasara polos oito países do PRI. Consistía en que, ao pasar por eses países, tiñamos que incluír os monumentos que tiñan, o clima, a vexetación, a fauna e outros aspectos.
Nesta viaxe podíamos utilizar calquera medio de transporte: tractor, avión, coche, barco, globo… Despois distribuímonos en parellas e un trío para escribir esta viaxe. Tiñamos de prazo 3 semanas para facer a actividade.
Foi unha viaxe que nos encantou.

Adrian Castro, Sandra Noya e Álvaro Noya

deportistas

Estábamos un día na clase de proxecto falando  do que iamos 

 facer no trimestre , e decidimos facer un traballo sobre as deportistas

 mulleres dos países do proxecto .O traballo consistiu en facer  fichas 

 coa biografia das deportistas . Incluimos: o deporte  que practicaban,   

 a nacionalidade, os logros da sua carreira e se participaran algunha 

 vez  nos xogos olímpicos. Tamen adxuntamos fotos delas practicando o seu  deporte.

  Adicamos dous días de Pri a ir a informática a buscar mulleres  deportistas dos países e na casa, tamén buscábamos imformación. 

 Puxémola en común no taboleiro da clase , despois de enviala   a maestra por correo electrónico . E cando tivemos todas as fichas  biográficas imprimímolas en cor, e logo puxémolas na  planta de arriba do instituto para que as persoas dos outros cursos a poideran ver.

Aquí tedes este libro que fixemos sobre o noso traballo.

Open publication - Free publishing - More deportes

MOOLAADÉ

SINOPSE DA PELÍCULA

Collé Ardo vive nunha aldea africana. Fai sete anos non permitiu que a súa filla fora sometida á ablación, unha práctica que lle parece unha barbarie e que ela tamén sufriu. Hoxe, catro nenas fuxen para escapar do ritual da "purificación" e piden a Collé que as protexa. Dende ese momento, se enfrentan dous valores: o respeto ao dereito de asilo (o moolaadé) e a tradición da ablación (a salindé). Coa súa decisión de acoller e axudar ás nenas Collé Ardo provoca unha crise na a vida da aldea. Collé incluso soportará o sofrimento do castigo e a humillación pública antes que renunciar a súa posición, desencadenando así unha auténtica rebelión de mulleres que esixen que ningunha nena máis sexa mutilada. Por outra anda, Amsatou, a filla de Collé, xa está en idade de casar e o seu matrimonio está concertado co fillo do xefe do pobo, un xoven que acaba de chegar de París. Polo momento, ningún home casou con unha muller non"purificada".
É unha película realizada e producida en África e pensada para un público africano. Á película achéganos a un mundo rural totalmente distinto ao que nos presentan a maioría das películas comerciales norteamericanas que chegan as nosas casa. Gracias a esta película podemos ver cómo so nas casas da xente desta aldea, como cociñan, como traballan, como comen, como obteñen auga, como son as súas leis e a vida cotiá de moitas familias africanas. A película plantexa en forma de controverxia varios temas: a denuncia da ablación, o debate en torno ao peso da tradición e a modernidade e, finalmente, a loita das mulleres rueail africanas por transformar as relacións de dominación impostas polo homes.
Na clase vimos a película 1º e 2º e pola tarde fixemos un coloquio con estas cuestións.
Aquí tedes un fragmento da película.

Vida e morte nos países do PRI

Un día, na clase de sociais, investigamos a esperanza de vida e a mortalidade infantil nos países do PRI.
Os datos que obtivemos podémolos resumir nestes gráficos:

O país onde a esperanza de vida é maior é Portugal, e onde menos  Senegal.
Onde menos nenos morren é en Portugal, e onde mais en Senegal. A continuación, investigamos as causas de que en Portugal teña maior esperanza de vida e menor mortalidade infantil e chegamos a conclusión de que é porque é un país mais rico e ten máis recursos sanitarios. No caso de Senegal vimos que ten moita mortalidade infantil porque é un pais moi pobre e con poucos recursos sanitarios.

Marta, Eloy, Tomás e Álvaro

BRASIL: UNIFORMES ESCOLARES INTELIGENTES

Comenta a noticia. Mira o video e fainos saber cal é a túa opinión sobre o tema.

Gastronomía de Marrocos, (Sonia e Eloy)

Gastronomía de Marrocos. 

A  gastronomía de Marrocos é o conxunto de pratos e ingredientes que se consumen os marroquis.Pódese considerar como de gran riqueza e diversidade; isto pódese deber á interacción que chegou a ter con outras culturas externas. A cociña marroquí, con excepción dos pratos típicos, hoxe en día pode considerarse como unha gastronomía procedente dos bérberes, mouriscos,Oriente Medio, mediterráneo, e Africano . A cultura de Marrocos cobre non só os alimentos senón tamén as tradicións culinarias como o dyafa (unha especie de banquete marroquí).

A cociña marroquí é moi sinxela de realizar tal e como ten moito en común con outras cociñas do Magreb pero ten unha personalidade propia debido a ser a única delas que non recibiu a influencia da cociña turca (debido a que o imperio otomán non chegou cos seus dominios ao territorio do actual Marrocos).

O seu trazo principal é o uso do doce e o salgado.

Os seus platos son principalmente a base de carne e doces. As comidas tradicionais (carne de pichón).O Couscous ou cuscús, elaborado con sémola, ovo, polo, cordeiro e verduras varias.

A "baisara ou puré de fabas", tómana moito os mariñeiros de madrugada, e acompáñana dun chorro de aceite de oliva e cominos moídos.

En Marrocos, a miudo  comen cos tres primeiros dedos da súa man e usan o pan coma un utensilio

Trátase dunha cociña elaborada de forma caseira, na que participan fundamentalmente só mulleres, o espazo da cociña é tradicionalmente en Marrocos un lugar feminino onde os homes permanecen fora.

sopa de pimento

empanada de atun

 

Gastronomía de Portugal: Diego e Sandra

PORTUGAL
A gastronomía de Portugal é moi variada debido a súa situación. Ten gastronomía tradicional portuguesa, española e un pouco de marroquí. Adoita contar con ingredientes principais como o viño o pan e o aceite de oliva.

INGREDIENTES DA COCIÑA DE PORTUGAL


Pan- O pan pode ser feito con fariña de millo ou de trigo e emprégase en diferentes pratos. Pode ser de moitas maneiras: a Forgaça, a Broa de Avintes, etc.
Aceite de oliva- Este é un compoñente esencial da cociña portuguesa e tamen é un bo ingrediente para acompañar con carnes e pescados.
Peixes- Os máis destacados son o bacallau e as sardiñas pero tamén os moluscos gozan de moita popularidade.
Carnes- A carne máis popular é a de porco e os seus embutidos. Tamén se empregan a carne de galiña, de parrulo, de vaca ou de coello.
Queixos- Portugal conta cunha gran variedade de queixos según a zona, moitas veces recibindo o nome do lugar como o queixo de Azeitão ou o queixo de Évora.

PRATOS TIPICOS DE PORTUGAL
CALDO VERDE: E un prato tipico de Portugal: consiste nunca sopa de puré de patacas con tiras de col e un pouco de aceite de oliva.
COZIDO A PORTUGUESA:
Prepárase como un cocido común e corrente: consiste en varios vexetais e carne, principalmente de porco e terneira, así como algúns embutidos.
                                                      


(Os títulos en amarelo teñen enlace)

AÇORDA A ALENTEJANA: É unha sopa bastante coñecida no lugar de Alentejo, preparada con miolos de pan, ovos escalfados e coandro, aínda que ás veces pode levar sardiñas ou bacallau.

FEIJOADA: A freijolada é considerada como un prato nacional que se prepara a base de "fréjoles", carne de porco, e ás veces acompáñase con arroz e laranxa.

MIOLOS A ALENTEJANA: É un dos pratos máis populares da rexión do Alentejo, preparase fritindo a carne de porco primeiro e logo, na graxa restante engádense anacos de pan para logo servir.



FRANCESINHA: Este prato pertence a gastronomía moderna de   Portugal, e é moi popular en Porto: consiste nunha rebanada de pan branco recheo con diversos embutidos e carnes, con talladas de queixo e cuberta por unha salsa picante, pode levar por riba un ovo fritido e acompañarse de patacas fritidas tamén.

           ENTRE OS PRODUTOS QUE MÁIS ABUNDAN ESTÁN
Leite de vaca, enteira e fresca. Tomates. Patacas. Uvas. Millo. Hortalizas frescas. Trigo. Carne de porco. Olivas. Laranxas. Mazás.Carne de polo. Ovos de galiña. Peras. Carne de vaca. Leite de ovella. Leitugas. Carne de pavo. Castañas. Carne ovina.

Día Mundial da auga

O 22 de marzo celebrouse o día internacional da auga e o próximo sábado 31, conmemórase o Día nacional da Auga. 

No marco da semana mundial da Auga, levouse a cabo unha reunión no Ministerio de Ecoloxía para presentar as actividades de dita celebración desta semana. 

Noelia Casas García.

GASTRONOMÍA CHINA, (Adrián Esmorís e Marta).

Ola!: "Nin hao". 您好

O que máis difire da nosa gastronomía é a técnica e a combinación dos sabores.Os chineses utilizan case todos os vexetais, a carne de vaca e porco, sobre todo o lombo; tamén é moi común a salsa de soia, o sake, o bambú e arroz branco. 

Moitos dos alimentos utilizados na comida chinesa, por non dicir case todos son comúns aos occidentais, con excepción dalgúns propios desa rexión. Tamén acontece o mesmo cos utensilios de cociña que se utilizan,  ainda que tradicionalmente usaban e usan uns palillos de madeira ou de plástico. 

A súa técnica principal para cociñar é o refogado a lume vivo.Os chinos son moi ordenados, e asegúranse de ter  sempre preparados os ingredientes antes de empezar a cociñar..
O recipiente ideal para este tipo de conccion e o wok, que sempre hai que quentalo un minuto antes de colocarlle o aceite. Este debe caer polos bordos do recipiente e logo caer no fondo.

Cando a receita leva carne e verduras, primeiro cocíñase a carne e sepárase e resérvase. Logo saltéanse as verduras. Ao estar feitas agrégaselle a carne. Durante todo o refogado a lume vivo, os ingredientes móvense constantemente cos escarvadentes, unha culler ou espátula de madeira.

A hora de comer dispónse de 3 vasos na mesa, un grande para a cervexa ou a auga, un mediano para o viño branco ou tinto e un pequeno para o licor.

A teoría do ying e do yang xorde a partir da simple observación da naturaza e describe o feito de que todos os fenómenos naturais preséntanse de dous xeitos opostos: O ying asóciase coa escuridade, o frío, a noite, e o aspecto feminino, mentres que o yang está vinculado coa luz e a claridade, co aspecto masculino. Son ying os alimentos acuáticos, como o peixe e as algas, os que crecen na escuridade ou baixo terra, como os champiñóns e as raíces así como a avea, a cebada, o parrulo, o coello…

Os alimentos basicamente yang son cálidos, secos, duros e presentan unha tonalidade clara. Adoitan, crecer no campo,  en lugares luminosos. Son yang algúns mariscos como os mexillóns, o allo, os espárragos, o apio...

Os vinte produtos máis abundantes de China son os seguintes:

Arroz en Cásca. Hortalizas Frescas do Nepal.Millo. Batatas.Trigo. Patacas.Sandias.Tomates. Coles. Pepinos e pepinillos. Mazás. Leite de vaca. Ovos de galiña.Cacahuetes. Pementos frescos. Allos.Espinacas. Espárragos. Ovos, excluidos galiña.Tabaco en bruto (a planta)



Tamén podedes atopar un blogue moi interesante  NESTE ENLACE   .

MÁSCARAS DE ÓPERA CHINESAS

Na clase de inglés lemos un texto sobre como facer máscaras chinas. En  plástica cada un de nós creou  a súa máscara. Cando rematamos, o profesor de plástica, Juan Ramón Gallástegui Otero, fíxonos unha foto individual e dúas de grupo, unha na clase e outra fóra. Nós collemos esas fotos e aprendemos a facer a seguinte presentación.Puxémoslle música e buscamos a sinboloxía das cores na ópera china. Esperamos que vos guste.

Mascaras de Opera Chinesa on PhotoPeach



MARTA-IVÁN-JENNIFER

GASTRONOMÍA DO SENEGAL, (Noelia e Manuel)

A gastronomía do Senegal está influida por países coma: Francia, Portugal e outros países do Norte de África, porque estiveron vivindo moito tempo neste País. 

Na costa o prato predilecto é o pescado, normalmente "grillé", é dicir asado.

O arroz é o alimento base da dieta e acompáñase de polo, peixe ou salsas diversas como o "mafe", elaborada con cacahuetes.

Os senegaleses comen dunha mesma fonte, coa man, facendo unha bola co arroz e levándoa á boca. Pero a os occidentais danlle unha culler.Evidentemente nun restaurante sempre haberá cubertos.

A auga adóitase beber ao final da comida.

As froitas provenientes do sur do País, consúmense segundo a tempada:

Mangos 

Papaias

Pomelos

Froita da paixón.

Produtos que se dan neste País :

Cana de azucre. Maní con casca. Millo. Iuca. Arroz na casca. Sandías. Sorgo. Leite de vaca. Cebolas secas. Carne de polo. Carne ovina. Leite de vaca. Carne de cabra. Semente de sésamo. Pementón. Carne de porco. Hortalizas frescas.




Noelia Casas García
Manuel Vázquez Noya.